Büyük günahlardan birisi de kibirdir. Kişinin kendini beğenmesi ve başkalarına karşı böbürlenmesidir.
Bu kötü huy, insanların birbirin sevmesine ve birbiriyle kaynaşmalarına engeldir. Kendini beğenen kimseyi Allah sevmediği gibi insanlar da sevmezler. Bunun içindir ki, Kur’an-ı Kerim’de alçak gönüllülük övülmüş, kibir yani kendini beğenme ve böbürlenme yerilmiştir.
Allah Teâlâ şöyle buyuruyor:
“Kibirlenip insanlardan yüzünü çevirme. Yeryüzünde çalımla yürüme. Çünkü Allah kurulup övünenlerin hiçbirini sevmez.” (Lokman, 18)
“O ahiret yurdunu yeryüzünde kendilerini büyük görmek ve fesat çıkarmak istemeyenlere tahsis ederiz. Son kazanç müttakilerindir.” (Kasas, 83)
“Allah büyüklük taslayanları sevmez.” (Nahl, 23)
Peygamberimiz de şöyle buyurmuşlardır:
“Cehennemlikleri size haber vereyim mi? Onlar katı yürekli, malını hayırdan esirgeyen kibirli kimselerdir.(Buhari, Kalem Suresi Tefsiri,; Müslim, Kitabu’l-Cenne, 13.)
“Çalım satarak elbisesini sürükleyen kimseye, Allah Teâlâ kıyamet gününde rahmet nazariyle bakmaz.” (Müslim, Libas, 9)
Peygamberimiz:
“Kalbinde zerre kadar kibir bulunan kimse Cennet’e giremez” buyurdu. Ashabtan (Mali b. Minare):
“Ey Allah’ın Resulü, insan elbisesinin ve ayakkabısının güzel olmasını sever” dedi. Peygamberimiz:
“Allah güzeldir, güzelliği sever. Kibir ise hakkı kabul etmemek ve insanları hor görmektir.” buyurarak (Müslim, İman, 39) temiz giyinmenin, üst baş, kılık ve kıyafet düzgünlüğüne özen göstermenin kibirle bir ilgisi bulunmadığını bildirmiştir.
Büyüklük Allah’a mahsustur. Kula yaraşan tevazu, alçak gönüllülüktür. Allah’a has bir sıfata kulun talip olması doğru değildir. Nitekim Peygamberimiz,
“Yücelik ve ululuğun Allah’ın şanına lâyık sıfatlar olduğunu, bu sıfatlardan bir tanesinde Allah’a ortak olmak isteyenleri Allah’ın azab edeceğini” (Müslim, Birr, 38) bildirmiştir.
Müslümana yaraşan alçak gönüllü olmak ve böylece hem Allah’ın hem de insanların sevgisini kazanmaktır.
